“เล่าเรื่อง เมืองล้านนา” 12 มิถุนายน 2569

ข่าวสังคมชาวบ้านประจำวันศุกร์ที่ 12 มิถุนายน 2569 โดยสินในน้ำ✍️….ตื่นรู้อยู่กับความเป็นจริง อย่าเก็บเอาความผิดพลาดในอดีต มากรีดใจตัวเองให้เจ็บซ้ำ ๆ ด้วยการคิด อย่าเก็บขยะที่เป็นมลพิษจากปากคนอื่น มาใส่ไว้ในใจเรา บทเรียนที่ดี บางทีก็มาจากคนที่เลว ประสบการณ์ที่ดี บางทีก็มาจากเรื่องแย่ๆ ใจที่เข้มแข็ง บางทีมันก็มาจากความพ่ายแพ้ ขอเพียงแค่อย่ายึดติดกับอดีตที่ผ่านไป อดีตจะมีค่าเมื่อเราเอามาเป็นบทเรียน ความทุกข์สอนให้เราอดทน ความจนสอน ให้เราเข้มแข็ง ความเจ็บปวด สอนให้เราแข็งแกร่ง ความรุนแรง หรือจะสู้รู้อภัย เมื่อเราผ่านการใช้ชีวิตมานานมากพอ อดีตจะสอนให้เรารู้ว่า ช่างมัน ทำให้เราก้าวต่อไป ไม่เป็นไร ทำให้ใจเรามีสุข อย่าลืมว่า เวลาไม่ได้เดินผ่านไปเปล่า ๆ แต่มันได้ฝากเรื่องราวต่างๆ ไว้ในใจของเรา ส่วนจะเป็นสุข เป็นทุกข์ประการใด ก็ขึ้นอยู่กับตัวของเราว่า ได้ลงมือทำอะไรให้ใจของเราได้จดจำกับ สิ่งที่ผ่านมา….มีเสียงเตือนมาจากแพทย์ที่รักษาโรคมะเร็ง สิ่งที่น่ากลัวที่สุด ไม่ใช่แค่จำนวนคนไข้มะเร็งที่เพิ่มขึ้น แต่คืออายุของคนไข้มะเร็งที่น้อยลงเรื่อยๆ เราเริ่มเจอมะเร็งในคนวัยทำงานเร็วขึ้น บางคนยังไม่ทันได้สร้างครอบครัว บางคนยังมีลูกเล็กๆ บางคนอายุเพียงไม่กี่สิบปี แต่ก็ ต้องมานอนทรมานกับสายให้อาหาร สายระบาย เจ็บปวดจากโรค ที่จริงๆ อาจป้องกันได้ และหนึ่งในสาเหตุสำคัญคือ บุหรี่ ไม่ใช่แค่บุหรี่มวน แต่รวมถึงยาเส้น บุหรี่ไฟฟ้า ซิการ์ บารากู่รวมถึงควันมือสอง จากคนในบ้าน หรือคนรอบข้าง มีคนไข้คนหนึ่งเป็นมะเร็งต่อมทอนซิลจากการสูบบุหรี่ ช่วงที่รักษาด้วยการฉายแสง เขาซูบมากกินไม่ได้ เจ็บคอ น้ำหนักลด แต่สุดท้าย รักษาจนโรคหายได้….แต่เขายังไม่หยุดสูบบุหรี่ ไม่นานหลังจากนั้น เขากลับมาอีกครั้ง คราวนี้เป็นมะเร็งหลอดอาหารพร้อมกับมะเร็งปอด แต่ครั้งนี้ รักษาไม่ได้แล้วทำได้เพียงเจาะสายให้อาหารเข้ากระเพาะ ให้ยาแก้ปวด ประคับประคองไม่ให้ทรมานเกินไป นี่คือเรื่องจริงไม่ได้กุเพื่อให้คนสูบบุหรี่กลัว เพราะว่าบุหรี่ไม่ได้ทำให้เกิดแค่มะเร็งชนิดเดียว แต่มันสามารถทำให้คนคนหนึ่ง เป็นมะเร็งหลายชนิดพร้อมกันได้ และสิ่งที่สะเทือนใจที่สุดคือ หลายคนเริ่มสูบบุหรี่ตั้งแต่อายุยังน้อย เคยเจอคนไข้จากหมู่บ้านชายขอบที่เด็ก ๆ ต้องหัดสูบยาเส้นกันตั้งแต่อายุประมาณ 7 – 8 ขวบ ไม่ใช่เพราะอยากเท่ แต่เพราะต้องทำงานเลี้ยงสัตว์ ทำไร่ และใช่ควันช่วยไล่แมลง เมื่อโตขึ้น หลายคนกลายเป็นมะเร็งชนิดรุนแรง แปลกและรักษายาก ตั้งแต่อายุ 20 กว่า ๆ และนี่ยังไม่รวมเด็กอีกจำนวนมาก ที่ไม่ได้สูบเองเลย แต่ต้องมาพ่นยาหอบหืดทุกเดือน เพราะมีคนในบ้านสูบบุหรี่ เด็กบางคนหายใจมีเสียงหวีดตั้งแต่ยังพูดไม่ชัดด้วยซ้ำ ปอดเล็ก ๆ ต้องรับควันพิษทุกวัน เพียงเพราะผู้ใหญ่คิดว่าสูบไกลๆ นิดเดียวคงไม่เป็นไร แต่ความจริงคือ ไม่มีควันบุหรี่แบบไหนปลอดภัย และไม่ควรมีเด็กคนไหนต้องป่วยเพราะการสูบบุหรี่ของคนอื่น ผมเขียนเรื่องบุหรี่บ่อยๆ เพราะว่าไม่อยากให้ใครต้องไปนอนเป็นมนุษย์ไฟฟ้าอยู่ในโรงพยาบาลมันทรมาน
….สินในน้ำ

Related posts